พุทธประติมากรรมไทย ที่ทั่วโลกต้องรู้จัก

พุทธประติมากรรมไทย ประวัติความเป็นมาที่น่าสนใจ

ศิลปะไทยดั้งเดิมประกอบด้วยพุทธศิลป์ที่ได้รับอิทธิพลจากคติชนวิทยาและฮินดูเป็นหลัก ประติมากรรมไทยส่วนใหญ่มักวาดภาพพระพุทธรูปและตัวละครอื่นๆ จากตำนานเทพเจ้าในศาสนาพุทธและฮินดู รูปแบบของอาณาจักรอมราวดีและคุปตะแบบอินเดียเป็นรากฐานของศิลปะทวารวดีส่วนใหญ่ ซึ่งผลิตทั้งภาพฮินดูและพุทธ ซึ่งมักใช้รูปแบบของรูปปั้นขนาดใหญ่ สมัยสุโขทัยเป็นพยานถึงพัฒนาการของอิริยาบถ 4 ประการของพระพุทธเจ้าไทย คือ เดิน ยืน นั่ง และนอน ต่อมาศิลปะไทยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาพสุโขทัยและยังคงเลียนแบบท่าทางเหล่านี้ต่อไป

ศิลปินในสมัยอยุธยาตอนปลายมักวาดภาพพระพุทธเจ้าในชุดพระราชา ตั้งอยู่บนฐานอันวิจิตร ประติมากรรมมักปิดทอง หรือตกแต่งด้วยแผ่นทองคำเปลวในรูปแบบอิสระบนพื้นแล็กเกอร์ ศิลปะไทยดั้งเดิมประกอบด้วยศิลปะทางพุทธศาสนาเป็นหลัก และคติชนชาวไทยที่ได้รับอิทธิพลจากฮินดูในระดับที่น้อยกว่า ตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ถึง 7

ศิลปะในประเทศไทยได้รับอิทธิพลจากการติดต่อโดยตรงกับพ่อค้าชาวอินเดียและการขยายตัวของอาณาจักรมอญ ซึ่งนำไปสู่การสร้างศิลปะฮินดูและพุทธที่ได้รับแรงบันดาลใจจากประเพณีคุปตะของอินเดีย ประติมากรรมไทยส่วนใหญ่มักวาดภาพพระพุทธรูปและตัวละครอื่นๆ จากตำนานเทพเจ้าในศาสนาพุทธและฮินดู ในขณะที่ภาพวาดไทยประกอบด้วยภาพประกอบหนังสือและการตกแต่งด้วยภาพวาดของวัดและพระราชวัง ประวัติศาสตร์ประติมากรรมทางพระพุทธศาสนาในประเทศไทยจนถึงศตวรรษที่ 18 สามารถแบ่งได้เป็น 3 ช่วงใหญ่ๆ คือ สมัยทวารวดี สมัยสุโขทัย และสมัยอยุธยา

พุทธประติมากรรมไทย

พุทธประติมากรรมไทย ผลงานที่น่าประทับใจที่สุด

รูปแบบของอาณาจักรอมราวดีและคุปตะแบบอินเดียเป็นรากฐานของศิลปะทวารวดีส่วนใหญ่ ซึ่งผลิตทั้งภาพฮินดูและพุทธ มักใช้รูปแบบของรูปปั้นขนาดใหญ่ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 9 เป็นต้นมา อิทธิพลของมหายาน เช่น แบบเขมรกัมพูชาทางตอนเหนือและแบบศรีวิชัยในภาคใต้ก็มีความสำคัญมากขึ้น ศิลปะทวารวดีมาเพื่อเป็นตัวแทนของแพนธีออนมหายาน แสดงถึงการสร้างสรรค์ของพระโพธิสัตว์หลายองค์ หรือสิ่งมีชีวิตที่รู้แจ้ง

สามรูปแบบที่สำคัญของการจิตรพระพุทธเจ้าที่เกิดขึ้นในสมัยทวารวดี

1.พระพุทธเจ้าในท่าตรีภังค์ (เอน) มีลักษณะแบบอินเดียและไม่มีออรีโอล

2.พระพุทธเจ้าแบบอมราวดีขาโก่งหลวม คิ้วต่อเนื่อง จมูกแบน ริมฝีปากหนา และออรีโอลรูปดอกบัว

3.พระพุทธรูปหน้าเหลี่ยมคางแหว่ง ลักษณะเขมร พับขาเต็มนั่งบนฐานบัว

สมัยสุโขทัย (ศตวรรษที่ 13–15) สมัยสุโขทัยเป็นพยานถึงพัฒนาการของอิริยาบถ 4 ประการของพระพุทธเจ้าไทย คือ เดิน ยืน นั่ง และนอน ต่อมาศิลปะไทยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาพสุโขทัยและยังคงเลียนแบบท่าทางเหล่านี้ต่อไป

เป็นยังไงกันบ้างคะสำหรับประติมากรรมของไทย ถือว่าเป็นหนึ่งในตำนานของสิ่งที่สร้าง ที่สวยงามมากๆเลยใช่ไหมคะยังไงแอดมินก็ฝากตำนานคนนี้ให้กับทุกค้นได้ค้นหาข้อมูลกันด้วยนะคะ

o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o

อ่านเพิ่มเติม แนะนำหนังสือ The Midnight Library

o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o

เครดิต คาสิโนออนไลน์อันดับ1